|
W latach pięćdziesiątych sytuacja w tym zakresie uległa dość istotnej zmianie. Wtedy bowiem ,na gruncie teorii nastąpiły istotne przewartościowania rozwiązań organizacyjnych, w tym także w zakresie struktur organizacyjnych. Te przewartościowania, oprócz wspomnianej sprzeczności między koniecznością "a możliwością kierowania wielkimi, złożonymi systemami działania, wyznaczały kierunek poszukiwań bardziej doskonałych struktur organizacyjnych. Starano się w nich odpowiedzieć przede wszystkim na dwa pytania:
1) jak zapewnić właściwą koordynację działań między złożonymi przedsięwzięciami w ramach wysoce złożonych struktur organizacyjnych, ,
2) jak zapewnić wysoką sprawność działania w ramach kon- . kretnych przedsięwzięć.
W rezultacie poszukiwań odpowiedzi na te pytania opracowana została przede wszystkim koncepcja tzw. struktury macierzowej. ■ Nowym czynnikiem w tym rozwiązaniu strukturalnym było odejście, od klasycznego (biurokratycznego) załóżenia, że formalna struktura organizacyjna powinna .jako całość być systemem stałym i trwałym.
W ^str^tu^ występują dwie wyraźne
częśctystałą j zmienna Na część „stałą struktury składają się komórki organizacyjne charakterystyczne '¿lia struktur liiniowo- -sztabowych. Część zmienna to zespoły powołane do realizacji konkretnych przedsięwzięć. Po ich zrealizowaniu są one rozwiązywane i tworzone nowe, w zależności od potrzeb danej organizacji.
|
