|
Pozytywny wkład Veblena w teorię ekonomii sprowadza się głównie do próby sformułowania teorii rozwoju kapitalizmu.
Podstawę veblenowskiej teorii rozwoju gospodarczego stanowi sprzeczność między technologią i instytucjami gospodarczymi.
Technologia jest przez Veblena pojmowana dość szeroko; mieści się tu zarówno jakość wyposażenia technologicznego, jak też kwalifikacje i wiedza techniczna stwarzająca warunki dalszego postępu. Zmiany technologii dokonują się nieustannie, a motorem tych zmian jest „instynkt dobrej roboty". Wzrost produkcji stanowi wyraz dążenia ludzi do opanowywania przyrody; samo działanie w tym zakresie daje zadowolenie zdolne do uruchamiania pracy, pobudzania twórczego ducha ludzi.
Stan technologii jest zdaniem Veblena zespolony z systemem panującym instytucji. W ramäch współzależności tych dwu elementów rolę czynną spełnia technologia, a instytucje ewoluują w ślad za zmianami technologii. Nowa technologia wywołuje konieczność zmian nawyków myślowych i zwyczajowych metod postępowania. Na tym tle powstaje sprzeczność między technologią i instytucjami.
|